Dagboek slaaf Tyno 12 februari 2017

12 februari 2017

Nu de Meesteres me een maand opgesloten wil laten en er pas 2 weken om zijn begint het verlangen naar weer even los te mogen steeds meer toe te nemen.

Na de opdracht van de slip en panty gingen de andere werkdagen veel beter. Het gevoel dat mijn pikje opgesloten zit is niet steeds aanwezig. Ik ben al echt één geworden met dat ding. Ik denk dat als ik het even uit zal hebben ik het zelfs zou missen.

’s Nachts is het een heel andere verhaal. Dan wordt ik steeds heviger van de pijn wakker. Hij zit dan echt strak en het voelt of hij wil uitbreken. Ben dan ook steeds langer wakker voor ik weer verder kan slapen. Dan moet hij echt weer slap zijn voor ik ga slapen. Ook vaak gebeurt het dat ik dan een uur later wéér wakker ben door de pijn. Het zijn soms maar korte nachten. Maar ik heb het zeker over voor mijn Meesteres.

Verder heb ik gemerkt dat sinds ik het om heb steeds vaker leuke aantrekkelijke dames aantrek die spontaan een babbel met me beginnen te maken. Het lijkt wel of ze voelen dat mijn pikje opgesloten zit en niet toegankelijk is voor andere dames.

De spanningen gieren af en toe door mijn lichaam als ik van de Meesteres een app’je krijg. Heeft ze weer een opdracht of wil ze alleen even weten hoe het maar haar slaaf gaat. Het blijft spannend vooral omdat ik niet weet wanneer de Meesteres een opdracht stuurt of me gewoon aan spreekt.

Ik hou ook nauwkeurig mijn teller in de gaten naar de dag dag mijn pikje er (hopelijk) even uit mag en mijn zakje geleegd wordt. Dat zal de 23ste zijn.